Wprowadzenie wirusa paragrypy do komórek jako cel przerywania choroby układu oddechowego u dzieci ad 6

W tym wariancie wyzwalanie białkiem F pozostało tak wysokie przy pH 5,7 jak przy pH 8,0, a uwalnianie receptora komórek docelowych pozostało tak niskie przy pH 5,7 jak przy pH 8,0, co sugeruje, że wyższa awidność receptora równoważy działanie zwiększonej neuraminidazy. Zarówno aktywność neuraminidazy, jak i dostępność receptora wiążąca zachłanność, wpływają na dostępność receptora, a tym samym na efektywność trzeciej funkcji, wyzwalanie białka F. Tak więc, podczas gdy mutacje w regionie łodygi (np. P111S) wpływają na potencjał wyzwalający białka HN, ekspresja tego potencjału jest również modulowana przez zmiany w głowie globularnej, które wpływają na interakcję z receptorem HN. Wyzwalanie absolutnie zależy od interakcji HN-receptor, a każda z 3 odrębnych właściwości białka HN niezależnie wpływa na zdolność białka HN do uzupełniania białka F w pośredniczeniu w fuzji. Sondowanie miejsc aktywnych na białku HN Ponieważ oddziaływanie receptora HN pod wpływem awidności receptora i aktywności neuraminidazy w głowie globularnej determinuje możliwy zakres wyzwalania, ta domena byłaby głównym celem dla leków przeciwwirusowych i kluczem do funkcji białka HN. 4-GU-DANA blokuje funkcje wiążące receptor i neuraminidazę białka HN (44), a zatem odmienne białka HN, które są oporne na ten inhibitor, ujawniają informacje o miejscu lub miejscach białka HN odpowiedzialnego za te funkcje. Odporność na inhibitory w miejscu wiązania. Właśnie wtedy, gdy dane eksperymentalne pozwoliły nam wygenerować prognozy dotyczące mechanizmu oporności na 4-GU-DANA w HPIV3, a także potencjalnych różnic między HPIV3 i NDV, Lawrence i in. uzyskano strukturę krystaliczną białka HPIV3 HN (22). Strukturę kulistego regionu głowy pokazano na Figurze 4A skompleksowanej z kwasem sialowym. Pojedyncza zmiana w białku HN. T193I. prowadzi do wariantu HPIV3 o fenotypowej oporności na działanie 4-GU-DANA zarówno pod względem aktywności neuraminidazy jak i wiązania receptora (45). Zwiększona awidność wiązania receptora może nadawać lekooporność i stanowi część właściwości wariantu 4-GU-DANA . wirusa (45). Jednak podstawienie T193I nie nadaje oporności na mniejszą cząsteczkę DANA (identyczną z 4-GU-DANA, z wyjątkiem mniejszej grupy podstawników przy C4). Ponadto podstawienie (mniejszej) alaniny w celu uzyskania treoniny w miejscu aktywnym (w celu wytworzenia HN T193A) nie nadaje oporności na 4-GU-DANA. Wydawało się zatem, że podstawienie większej izoleucyny do treoniny w miejscu aktywnym (przy reszcie 193) może wykluczać cząsteczkę inhibitora z aktywnego miejsca opornego wariantu i przyczyniać się do oporności. Analiza struktury krystalicznej rzeczywiście pokazuje, że zmiana T193I w białku HN HPIV3 prawdopodobnie ułoży łańcuch boczny izoleucyny w konformację, która może prowadzić do zderzenia sterycznego między izoleucyną w 193 i ugrupowaniem guanidyniowym 4-GU-DANA. . Figura 4B pokazuje region miejsca aktywnego skompleksowany z 4-GU-DANA i ujawnia rozszerzenie ugrupowania guanidyny do kieszeni. Struktura ta potwierdza zatem pogląd, że część oporu wariantu HN T193I do 4-GU-DANA rzeczywiście powstaje w wyniku zmniejszenia wiązania 4-GU-DANA ze względu na dużą część łańcucha bocznego izoleucyny. Ta ścieżka, w której HPIV3 może rozwinąć odporność na takie związki, jest kwestią, którą należy dokładnie rozważyć przy projektowaniu analogów antywirusowych. Figura 4Stosowanie aktywnego miejsca białka HN HPIV3 skompleksowanego z kwasem sialowym (A) i 4-GU-DANA (zanamiwir) (B) (oba przedstawione na żółto). Figura zmodyfikowana za zgodą Journal of Molecular Biology (22). Zmiana na interfejsie dimeru białka HN, który wpływa na awidność. Jedno białko HN HPIV3 (H552Q HN) jest oporne na 4-GU-DANA wyłącznie ze względu na wyższą awidność receptora; to białko HN jest podobne do białka HN WT w jego aktywności neuraminidazowej i wrażliwości neuraminidazy na 4-GU-DANA. H552 leży w dimerycznym interfejsie HN (22) i nie wydaje się być zaangażowany w tworzenie pierwotnego miejsca wiązania receptora, co jest zgodne z faktem, że mutacja nie ma wpływu na powinowactwo wiązania 4-GU-DANA lub aktywność neuraminidazy . W jaki sposób wyjaśnić zwiększoną awidność wiązania receptora H552Q (24, 45). Albo mutacja powoduje pośrednią zmianę konformacyjną w miejscu wiązania, albo H552 może reprezentować część drugiego miejsca wiązania receptora. Badane jest potencjalne istnienie drugiego miejsca wiążącego dla białka HPIV3 HN na granicy dimeru lub w jego pobliżu. Cząsteczki HN z pokrewnych paramyksowirusów różnią się pod względem odpowiedzi na inhibitory analogów receptorów
[przypisy: poradnia rodzinna zdrowie, bytovia hpu, rezonans magnetyczny otwarty warszawa ]
[patrz też: największa wagina na świecie, jak radzić sobie po rozstaniu, bytovia hpu ]
[hasła pokrewne: największa wagina na świecie, jak radzić sobie po rozstaniu, bytovia hpu ]