Wpływ terapii skierowanej na komórki B na przedkliniczny stan reumatoidalnego zapalenia stawów: badanie PRAIRI

Znalezione obrazy dla zapytania Reumatoidalne zapalenie stawówCele

Zbadaliśmy wpływ terapii skierowanej na komórki B u osób zagrożonych rozwojem autoantybiozydycyjnego reumatoidalnego zapalenia stawów (RA), u których nigdy nie doszło do zapalenia stawów przed i zbadano biomarkery przewidujące rozwój zapalenia stawów.

Metody

Osoby z dodatnim wynikiem zarówno przeciwciał przeciwko peptydowi anty-cytrulinowemu, jak i czynnika reumatoidalnego, ale bez zapalenia stawów, włączono do randomizowanego, podwójnie zaślepionego, kontrolowanego placebo badania, w którym podawano pojedynczą infuzję 1000 mg rytuksymabu lub placebo.

Wyniki

Osiemdziesiąt jeden osób otrzymywało leczenie i obserwowano je średnio przez 29,0 (0-54) miesięcy, podczas których 30/81 (37%) osób rozwinęło zapalenie stawów. Obserwowane ryzyko rozwoju zapalenia stawów w grupie leczonej placebo wyniosło 40%, co zmniejszyło się o 55% (HR 0,45, 95% CI 0,154 do 1,322) w grupie leczonej rytuksymabem po 12 miesiącach. Leczenie rytuksymabem powodowało opóźnienie w rozwoju zapalenia stawów o 12 miesięcy w porównaniu z placebo w momencie, gdy u 25% pacjentów wystąpiło zapalenie stawów (p <0,0001). Szybkość sedymentacji erytrocytów i obecność anty-cytrulinowanego peptydu α-enolazy 1 na początku badania były istotnymi predyktorami rozwoju zapalenia stawów.

Wnioski

Pojedyncza infuzja rytuksymabu w dawce 1000 mg znacznie opóźnia rozwój zapalenia stawów u osób z ryzykiem rozwoju RZS, dostarczając dowodów na patogenetyczną rolę komórek B we wczesnym stadium zapalenia stawów przed autoprzeciwciałami z dodatnim RZS.
[więcej w: szczepienie dur brzuszny, makijaz permanentny cena, leczenie zębów w narkozie ]
[więcej w: szczepienie dur brzuszny, makijaz permanentny cena, leczenie zębów w narkozie ]

Hepatic Niemann-Pick C1 Jak 1 reguluje stężenie cholesterolu w żółci i jest celem ezetymibu ad 10

W dniu 22 myszy znieczulono domięśniowo dawką 120 mg / kg ketaminy i 20 mg / kg ksylazyny, jamę otrzewnową otwarto na klatkę piersiową i odsłonięto dwunastnicę. Poprzez nacięcie w dwunastnicy, kaniulę (rurka z polietylenu 10, ID 0,28 mm, średnica zewnętrzna 0,61 mm) zawierającą drut powlekany teflonem o długości 0,003 cala wprowadzono przez zwieracz Oddi do wspólnego przewodu żółciowego. Kaniula była przywiązana do przewodu żółciowego, a drut prowadzący został usunięty. Myszom podano dootrzewnowo 15 mg / kg ketaminy i 1,5 mg / kg ksylazyny, a narządy ciała zwilżono solą fizjologiczną i przykryto nasączonym solą gazikiem. W celu utrzymania fizjologicznej temperatury ciała myszy umieszczono pod kontrolowaną temperaturą kopułą. Continue reading „Hepatic Niemann-Pick C1 Jak 1 reguluje stężenie cholesterolu w żółci i jest celem ezetymibu ad 10”

Mucyna komórkowa MUC1 jest krytycznym elementem bariery śluzówkowej dla infekcji ad 8

Przeszczep szpiku kostnego dostarczył przekonujących dowodów na to, że ekspresja Muc1 przez nabłonek, a nie wkład w odporność wrodzoną lub adaptacyjną Muc1 wyrażaną przez komórki linii krwiotwórczej, chronił myszy przed ogólnoustrojową infekcją C. jejuni. Co więcej, eksperymenty z eliminacją fagocytów wykazały, że Muc1 był bardziej znaczącym elementem ochrony przed ogólnoustrojowym zakażeniem C. jejuni niż fagocytami. Poprzez manipulowanie ekspresją MUC1 w komórkach nabłonka in vitro pokazaliśmy, że MUC1 chroni komórki przed genotoksyną C. Continue reading „Mucyna komórkowa MUC1 jest krytycznym elementem bariery śluzówkowej dla infekcji ad 8”

Nadciśnienie z docelowej ablacji chromograniny A może zostać uratowane przez ortologa człowieka ad 5

Zgodnie z oczekiwaniami, tkanki nie-neuroendokrynne nie wykazywały ekspresji ani genu CHGA, ani genu Chga. Oba geny ulegały ekspresji w tych samych tkankach neuroendokrynnych. Na koniec obecność genu CHGA uratowała podwyższony poziom SBP obserwowany u myszy pozbawionych Chga (Figura 7C). Sugeruje to, że ludzki gen CHGA ma równoważną funkcję do mysiego genu Chga w regulacji SBP. Mamy nadzieję, że ten model myszy (CHGA + / + Chga. Continue reading „Nadciśnienie z docelowej ablacji chromograniny A może zostać uratowane przez ortologa człowieka ad 5”

Wprowadzenie wirusa paragrypy do komórek jako cel przerywania choroby układu oddechowego u dzieci ad

Kilka cech wirusowego cyklu życia czyni te wirusy podatnymi na atak. HPIV wchodzą do komórki docelowej przez wiązanie się z cząsteczką receptora, a następnie łączenie ich otoczki wirusowej z błoną komórkową w celu uzyskania dostępu do cytoplazmy. Wiązanie, fuzja i wejście są zatem krytycznymi etapami, w których moglibyśmy ingerować w wirusowy cykl życiowy i zapobiegać chorobom. Mocne zrozumienie molekularnych mechanizmów tych zdarzeń jest podstawą do zrozumienia patogenezy chorób układu oddechowego i opracowania potencjalnych podejść do profilaktyki i leczenia. Cykl życia HPIV cyklu życia paragrypy są członkami rodzajów Respirovirus i Rubula w rodzinie Paramyxoviridae. Continue reading „Wprowadzenie wirusa paragrypy do komórek jako cel przerywania choroby układu oddechowego u dzieci ad”

Wprowadzenie wirusa paragrypy do komórek jako cel przerywania choroby układu oddechowego u dzieci ad 9

W przypadku NDV ostatnie wyniki wskazują jednak na przeciwieństwo; związki te hamują neuraminidazę i zmniejszają infekcję w hodowli, ale nie całkowicie uniemożliwiają wiązanie lub blokują wejście wirusa. Jest możliwe, że analogi kwasu sialowego, które są specjalnie zaprojektowane do hamowania aktywnego miejsca neuraminidazy NDV, mogą hamować uwalnianie wirionu, tak jak w przypadku wirusa grypy (69). Dane te zachęcają do optymizmu, że blokada receptora może być skuteczna w leczeniu niektórych paramyksowirusów, a nawet HPIV3. Dane podkreślają również fakt, że paramyksowirusy różnią się od siebie pod względem właściwości białka HN w sposób, który wpływa na rozwój antywirusowy i że każdy patogen należy rozpatrywać indywidualnie. Hamowanie neuraminidazy: w jaki sposób HPIV różni się od grypy i czego można się nauczyć na podstawie doświadczeń z grypą Podczas, gdy hamowanie neuraminidazy nie wydaje się obiecującą strategią na zakłócanie zakażenia HPIV, strategia ta odniosła sukces w leczeniu infekcji wirusem grypy. Continue reading „Wprowadzenie wirusa paragrypy do komórek jako cel przerywania choroby układu oddechowego u dzieci ad 9”

Identyfikacja ludzkiego współczynnika konduktów 1 z moczem jako nowego inhibitora wzrostu kryształów szczawianu wapnia ad 5

Oba przeciwciała znacząco zmniejszyły aktywność hamującą wzrost TFO1 w moczu CaOx. Blokowanie hamującej aktywności TFF1 w moczu na jego C-końcu było bardziej skuteczne niż blokowanie na N-końcu (Figura 7D). Dane te wskazują, że koniec C TFF1 jest szczególnie ważny dla jego aktywności hamującej wobec wzrostu kryształów CaOx. Aktywność hamująca TFF1 w moczu na poziomach fizjologicznych. Prawidłowe stężenia TFF1 w moczu u 30 zdrowych, zdrowych osób mierzono testem ELISA (6,67 . Continue reading „Identyfikacja ludzkiego współczynnika konduktów 1 z moczem jako nowego inhibitora wzrostu kryształów szczawianu wapnia ad 5”

Wydalanie ludzkiej mitochondrialnej deformylazy peptydowej, nowy cel antyrakowy antybiotyków na bazie aktynoniny czesc 4

Kontrolne siRNA (niespecyficzne dupleksy) nie miały wpływu na poziomy mRNA, ekspresję białka ani proliferację. Skierowane na cel siRNA nie zmniejszały ekspresji kontroli białka fluorescencyjnego (dane nie pokazane). Analiza kinetyczna wykazała, że znaczny spadek zarówno ekspresji białka, jak i proliferacji komórek nie został zaobserwowany przed upływem 48 godzin po transfekcji, zgodnie z wymogiem katabolizmu wstępnie uformowanego białka, aby obserwować funkcjonalne efekty wyciszania genu. Sekwencje siRNA, które wykazywały znaczące hamowanie proliferacji komórkowej, kierowały region między zasadami 580 i 680. Kilka nieskutecznych sekwencji siRNA skierowano na inne regiony mRNA, zgodnie z ogólną obserwacją, że siRNA jest skuteczne dla niektórych, ale nie wszystkich sekwencji w obrębie wiadomości. Continue reading „Wydalanie ludzkiej mitochondrialnej deformylazy peptydowej, nowy cel antyrakowy antybiotyków na bazie aktynoniny czesc 4”

Substrat receptora insulinowego 2 odgrywa kluczową rolę w komórki i podwzgórze

Wcześniej wykazaliśmy, że myszy z substratem receptora insulinowego 2 (Irs2) KO rozwijają cukrzycę związaną z wątrobową opornością na insulinę, brak kompensacji. hiperplazja komórek i oporność na leptynę. Aby dokładniej określić role Irs2 w. komórki i podwzgórze, które wygenerowaliśmy. specyficzne dla komórki specyficzne dla Irs2 KO i specyficzne dla podwzgórza myszy z knockdownem Irs2 (. Continue reading „Substrat receptora insulinowego 2 odgrywa kluczową rolę w komórki i podwzgórze”

Substrat receptora insulinowego 2 odgrywa kluczową rolę w komórki i podwzgórze ad 11

Wyizolowane wysepki ekstrahowano w kwasowym etanolu w ~ 20 ° C i po wstępnej inkubacji z podstawowym stężeniem glukozy przez 20 minut, przeprowadzono statyczną inkubację 10 wysepek / probówkę w 37 ° C przez godzinę (13). Poziomy insuliny określono za pomocą zestawu RIA insuliny (Amersham Biosciences) (32). Komórki wysepek zliczano za pomocą hemacytometru. Gdy LY294002 dodano do podłoża inkubacyjnego, włączono go również do pożywki do preinkubacji. Przeciwciała i chemikalia. Continue reading „Substrat receptora insulinowego 2 odgrywa kluczową rolę w komórki i podwzgórze ad 11”