Rola limfotoksyny powierzchniowej w eksperymentalnym autoimmunologicznym zapaleniu mózgu i rdzenia niezależna od LIGHT ad 11

Testowaliśmy, czy było to spowodowane niezdolnością do generowania odpowiedzi limfocytów T na inne autoepitopy EAE, takie jak PLP178. 191 i MBP84. 104 (rozprzestrzenianie się epitopów). Jednak w naszych rękach reakcje limfocytów T CD4 + ex vivo na te peptydy u zwierząt traktowanych kontrolą były bardzo słabe, a zatem różnice między grupami leczenia były niemożliwe do zinterpretowania (dane nie pokazane). Po drugie, stosując system transgeniczny T komórka DO11.10, traktowanie LT (3-Ig nie miało wpływu na pobudzanie i ekspansję komórek T in vivo. Inni członkowie rodziny TNF byli zaangażowani w odpowiedzi komórek T późnej fazy. Myszy z niedoborem 4-1BB (z niedoborem CD137) wykazują normalne pierwotne odpowiedzi na grypę; jednak ekspansja limfocytów T CD8 + i funkcja CTL ulega zmniejszeniu po odpowiedzi wtórnej (35). Ponadto okazało się, że agonizm OX40 (CD134) w synergii z przekazywaniem sygnałów przez LPS znacząco zwiększa liczbę długożyciowych komórek T pamięci CD4 + specyficznych wobec Ag (36). Spekulujemy, że szlak LT jest niezbędny do dojrzewania / podtrzymywania odpowiedzi komórek T w odpowiedzi na fenotyp, a brak reakcji na wycofanie ex vivo wydaje się być jedną z manifestacji tego zjawiska. W szczególności defekt w podtrzymywaniu odpowiedzi komórek T może odzwierciedlać zaburzone dojrzewanie startych komórek T do funkcjonalnych komórek efektorowych. W zgodzie z tą hipotezą myszy NOD, które były krzyżowane wstecznie z transgeniczną mysz LT-R-Ig, wykazują infiltrację komórek T do wysp trzustkowych; wydaje się jednak, że jest on niezwiązany z aktywacją i chorobą ex vivo komórek T (17). W jaki sposób szlak LT bierze udział w dojrzewaniu komórek T efektorowych. Rola LT jest dobrze opisana w śledzionie, w której służy konstytutywnie utrzymywać pewne mikrośrodowiska, takie jak strefa brzeżna i siatka w mieszku włosowym. Ten obraz jest mniej wyraźny w LN, chociaż sieci komórek dendrytycznych (FDC) są pod kontrolą LT w tych narządach (37, 38). LT (3-Ig indukuje szybkie zmiany w sieci FDC, podczas gdy inne zmiany, takie jak rozpraszanie / redukcja DC i zapadanie się marginesowej strefy śledziony, wymagają 10. 14 dni ciągłego hamowania szlaku LT (24, 39, 40). Spekulujemy, że niektóre elementy mikrośrodowiska w odwadniających LN zmieniają się w nieobecności sygnalizacji LT u dorosłej myszy. Zmiany te prowadzą do zmiany czasu lub pozycji różnych typów komórek, które muszą efektywnie współdziałać w celu propagowania dojrzałej odpowiedzi komórek T. Istnieje kilka graczy komórkowych i molekularnych, na które może wpłynąć zmieniona mikroarchitektura limfatyczna. Po pierwsze, wpływ na DC może odpowiadać za skuteczność LT (3-Ig w EAE. Stwierdzono, że DC wykazuje ekspresję LTR (41), która sygnalizuje poprzez aktywację NFkB (42) (omówiono w odnośniku 43). Jest możliwe, że aktywacja LT. R na DC przez ekspresjonujące LT aktywowane komórki T nasila trwające reakcje odpornościowe w taki sam sposób, w jaki kostymulacja CD40 wzmaga działanie DC (44). Po drugie, poziomy chemokin, takich jak CCL21, zmniejszają się po traktowaniu LT. R-Ig, co najmniej w śledzionie (12, 23), i ta chemokina przyciąga dojrzewające DC do wtórnych tkanek limfatycznych (patrz odnośnik 45). Po trzecie, retikulum w LN zapewnia zorganizowane mikrośrodowisko, które służy do pozycjonowania i prawdopodobnie zachowania komórek w celu wzmocnienia interakcji i regulacji statusu tego reticu.
[przypisy: błonnik witalny opinie lekarzy, rezonans magnetyczny puławy, laboratorium pruszcz gdański ]
[patrz też: chusteczki antybakteryjne, błonnik witalny opinie lekarzy, narodowy fundusz zdrowia sanatorium ]
[hasła pokrewne: chusteczki antybakteryjne, błonnik witalny opinie lekarzy, narodowy fundusz zdrowia sanatorium ]